DE OORSPRONG DIE BLIJFT BEWEGEN
Er was geen begin dat niet door haar werd gedragen.
Lang voordat wij namen gaven aan de tijd,
was zij de bodem.
De oermoeder: niet alleen de schoot waaruit het leven ontsproot,
maar de eerste gedachte van zorg,
de eerste hand die beschermde,
de stilte waarin de storm tot rust kwam.
Zij is de wortel van een boom
die door de eeuwen heen vertakt is
in duizend verschillende vormen.
Eer de vrouw die creëert —
niet alleen met nieuw leven,
maar met ideeën, met kunst, met opstand,
met de moed om ruimte in te nemen
waar haar ooit de toegang werd ontzegd.
Eer de vrouw die draagt —
de onzichtbare krachten in het alledaagse,
de zachtheid die geen zwakte is,
maar een besluit om de wereld niet te verharden.
Eer de vrouw die leidt —
met de scherpte van het verstand,
de visie die verder kijkt dan de horizon,
de kracht die niet onderwerpt, maar verheft.
Zij is niet één verhaal,
niet één rol,
niet één vastomlijnd idee.
Zij is het fluisterende verleden van de oermoeder
én de luide, vrije stem van vandaag.
In haar leeft de oorsprong,
in haar beweegt de toekomst.
Ode aan de vrouw —
in al haar lagen,
in al haar kracht,
in al haar vrijheid.