Wim Kuenen

Ik ben Wim Kuenen, 76 jaar en geboren in de Conijnstraat te Volendam, in een gezin van 10 kinderen. Als kind had ik al veel belangstelling voor kunst en op mijn 10e maakte ik al olieverfschilderijen. Een leraar adviseerde mijn moeder de Kunstacademie, maar die dacht daar anders over: “ga maar naar de Ambachtschool, dan kan je ook schilderen”. Ze was bang dat ik anders ‘voor galg en rad’ zou opgroeien. Op mijn 21e heb ik een schriftelijke opleiding gedaan aan de Famous Artist School in Osdorp.
Ik zie mezelf als een veelzijdig kunstenaar en als een doorzetter.  

Ik maak olieverfschilderijen, een mix tussen magisch realisme en surrealisme. Het magische spreekt me aan, het brengt spanning in een schilderij. Later ben ik in contact gekomen met een groep surrealistische schilders en is het surrealisme erbij gekomen.  

Ik heb geen speciaal onderwerp, maar er zijn wel altijd mensen in mijn schilderijen, in verschillende vormen. Mijn werken zijn altijd ruimtelijk, elk schilderij heeft een doorgang, een openheid naar de toekomst. Ik schilder geen stillevens, vind ik niet spannend.

Alles kan mij inspireren, iets buiten of een plaatje, mijn antenne staat altijd aan. Ik begin met de vorm en later komt de kleur. Het idee komt altijd vanzelf. Ik begin met een schets, soms komt er wat bij, soms gaat er weer wat af. Na een maand heb ik het schilderij in mijn hoofd en ga ik het maken. 

Kunst is voor mij erg belangrijk, ik kan mij ei erin kwijt. Ik ben vanaf mijn 4e jaar bezeten van kunst, was altijd aan het tekenen. Mijn creativiteit zit overal: ook in mijn volkstuin kan ik mijn kunst kwijt.
Een tijd geleden heb ik een burn-out gehad en heb ik 2 jaar in een hoekie gezeten. Mijn dochter adviseerde me om weer te gaan schilderen en binnen een jaar exposeerde ik in Barcelona.  

Met mijn kunst wil ik mensen aan het denken zetten, ze raken en hun aandacht vasthouden. Mijn schilderijen zijn verhalend. Een ander kan er iets anders in zien dan mijn bedoeling was en dat is prima. Als iemand het niet mooi vindt, dan doet dat me niks: het ei moet worden gelegd.  

Ik hoop dat de bezoekers van Kunst Kijken mijn werk waarderen en mooi vinden. Dat men langer kijkt naar mijn schilderijen en het verhaal erin ontdekt.